Uniwersytet anaboliczny?

Pytanie: Młodszy brat mojego kolegi chce zacząć stosować sterydy, ale ma dopiero 16 lat. Obaj mówimy mu, że powinien jeszcze kilka lat poczekać, ale nie chce nas słuchać. Czy mógłbyś napisać kilka słów o tym, dlaczego powinien poczekać, coś co dotrze do chłopaka?

Odpowiedź: Oto kilka faktów, które mogą wam pomóc. Myślę, że ważną rzeczą dla każdego młodego chłopaka jest jego wzrost. Przypomnijcie mu, że mężczyźni rosną nawet w wieku ponad 20 lat. Sterydy z substancjami estrogenicznymi mogą doprowadzić do zahamowania wzrostu kości długich co najmniej kilka lat wcześniej, niż stałoby się to w sposób naturalny. Oznacza to, że stosowanie sterydów może sprawić, że brat twojego kolegi nie będzie tak wysoki jak mógłby być, gdyby wstrzymał się od stosowania SAA. Oczywiście trudno jest oszacować prawdopodobieństwo takiego zdarzenia czy też to, o ile niższy będzie mężczyzna, który w wieku 16 lat zaczął stosować sterydy. Badań na ten temat brak. Jednak logika przemawia za tym, że nie warto podejmować takiego ryzyka, ponieważ jeśli nastąpi zatrzymanie wzrostu kości, będzie to proces nieodwracalny.

Ciclo-6 to prawdziwy produkt wytwarzany w Chile przez firmę Drag Pharma i opracowany do wykorzystania weterynaryjnego. Oczywiście niewiele się różni od dowolnego enantanu przeznaczonego dla ludzi i dlatego jest przez nich chętnie stosowany. Co do oryginalności, to ciężko mi wydawać jednoznaczne sądy, widząc jak bardzo się zmieniły możliwości i zdolności fałszerzy w ciągu ostatnich 5–10 lat. Oni są już w stanie skopiować (z niezwykłą dokładnością) praktycznie każdy typ opakowania. To pudełko nie ma jakichś szczególnych zabezpieczeń, więc nie mogę niczego na 100% potwierdzić. Powiedziawszy to, pozwolę sobie jednak zauważyć, że pudełko wygląda na oryginalne. Myślę, że to faktycznie jest Ciclo-6 z Chile.

300 mg/ml jest dawką, według większości standardów, wysoką. Normalnie środek ten występuje w stężeniu 250 mg/ml, ale stworzenie wersji 300 mg jest możliwe. Enantan lepiej rozpuszcza się w oleju niż cypionian i może być mieszany w stężeniach, przy których cypionian przesyca już roztwór i zaczyna się krystalizować. Jednakże 300 mg/ml enantanu można dość łatwo osiągnąć, schody zaczynają się przy wyższych stężeniach, które co prawda można stworzyć, ale wymaga to substancji obojętnej o wysokiej jakości, zaś iniekcje mogą być bardzo bolesne w przypadku przedawkowania. Dobrze, że jesteś podejrzliwy. Zdecydowana większość enantanów 300 mg/ml to produkty z podziemia. Legalne firmy rzadko robią coś powyżej 250 mg/ml, a tobie akurat trafił się jeden z tych dość rzadkich wyjątków.

Taki limit istnieje. Jest to dość ostra krzywa zmniejszonej odpowiedzi na podawanie sterydów anabolicznych. Efektywność sterydów zdaje się dość raptownie spadać po przekroczeniu dawki uważanej za optymalną. Na przykład, w przypadku wstrzykiwanych form testosteronu taką wartością optymalną jest 500–1000 mg tygodniowo. Niektórzy kulturyści dochodzą do dawek rzędu 5000 mg tygodniowo, czyli 5–10 razy wyższych, ale nie przekłada się to na 5–10 razy mocniejsze efekty. Zahamowanie reakcji ma wiele przyczyn, jedną z nich jest ograniczona ilość receptorów w komórkach. Po prostu do każdego z receptorów może się przyłączyć określona dawka sterydu. Z tego właśnie powodu powodzeniem wśród kulturystów cieszą się także inne, niesteroidowe leki anaboliczne, takie jak hormon wzrostu, IGF-1 czy insulina. Stymulują one inne ścieżki anaboliczne/antykataboliczne, przez co wnoszą do cyklu więcej, niż jest to możliwe poprzez podnoszenie dawki sterydów. Oczywiście każdy taki dodatkowy lek to dodatkowe ryzyko i potencjalne efekty uboczne.

Mogę potwierdzić, że taki produkt był wytwarzany przez przynajmniej jedną z amerykańskich aptek przygotowujących leki na zamówienie. Musisz jednak wiedzieć, że tego typu apteki mają dość dużą swobodę i możliwości, jeśli chodzi o przetwarzanie środków zatwierdzonych przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do nowych postaci i przy wykorzystaniu nowych metod podawania. Jeśli jakiś lekarz legalnie przepisuje konkretny lek w konkretnej formie, to wykonanie go należy do głównych zadań takich aptek. Są one po to, by produkować leki, które nie mają swoich zwykłych komercyjnych odpowiedników.

Oksandrolon jest lekiem zatwierdzonym przez FDA, nic więc dziwnego, że któraś z aptek wykonała jego formę iniekcyjną. Nie dziwi mnie też fakt, że jest to dość rzadka praktyka. Apteki przygotowują leki na konkretne zamówienie, a nie na skalę przemysłową. Poza tym, oksandrolon nie jest szczególnie popularnym środkiem. Lista przypadków, w których może być przepisywany, jest dość ograniczona i wyspecjalizowana, nie znajduje się na niej męska HRT. Ponadto oksa, gdy jest potrzebna, dobrze się sprawdza jako środek doustny.

Doceniam twoje zaufanie i dziękuję, że zdecydowałeś się do mnie napisać. Niestety, z całą pewnością mogę stwierdzić, że ten produkt to fałszywka. Staram się uważnie używać słów „podróbka” i „fałszywka”, gdyż stosuję je do opisania dwóch różnych grup produktów. Jak już kiedyś wyjaśniałem, podróbka to kopia dobrze znanego produktu lub producenta. Preparując taki środek, podziemny wytwórca stara się zarobić na wiarygodności produktu, a kupujący oczekuje konkretnego i sprecyzowanego działania, jednak zwykle tego nie otrzymuje, ponieważ środek podrobiony różni się od oryginalnego. Fałszywką określam produkt nie mający legalnego odpowiednika, z którym można by go porównać, więc tego typu środek nie może zostać uznany za prawdziwy.

Zastanawiasz się, dlaczego z taką pewnością wydałem opinię o przysłanym przez ciebie produkcie? Po pierwsze, nawet pominąwszy fakt, że dobrze znam ten produkt i jego historię, specyfik jest podejrzany, ponieważ nie ma właściwej naklejki z greckiej apteki. Wszystkie greckie leki powinny mieć specjalne naklejki ze znakiem wodnym, widocznym w świetle ultrafioletowym. Póki co, widziałem tylko ich nieudolne podróbki. Dlatego właśnie produkty z Grecji znajdują się dość wysoko na liście środków, które można kupować z dużą dozą pewności, gdyż ich oryginalność da się zwykle zweryfikować.

Kolejną rzeczą budzącą wątpliwości jest to, że nie da się znaleźć zbyt wielu informacji o producencie. Gdy wpiszesz hasło „Meya Aigis” w wyszukiwarce internetowej, pierwsze z wyświetlonych wyników prowadzą do dyskusji na temat tych produktów. Każda firma legalnie produkująca sterydy oferuje szerokie spektrum innych leków. W obecnych czasach sterydy anaboliczne (nie licząc produktów opartych na testosteronie, szeroko wykorzystywanych w hormonalnej terapii zastępczej) są produkowane w małych ilościach i nie są szczególnie dochodowym produktem. W pierwszych linkach z wyszukiwarki nie powinieneś znajdować dyskusji na temat starszych i mało popularnych środków. Jeśli szukając informacji o firmie, znajdujesz tylko dyskusje i informacje na temat sprzedawanych przez nią sterydów, to w twojej głowie powinna się zapalić czerwona lampka. Bardzo często nielegalne firmy zajmują się wyłącznie sprzedażą sterydów, więc nie znajdziesz żadnych informacji na temat innych, wytwarzanych przez nią leków.

Jako czytelnik mojej rubryki pewnie wiesz, że nigdy nie dokonuję oceny skuteczności czy jakości produktów podrabianych i fałszywych. Nie chcę ponosić odpowiedzialności za to, że komuś stanie się krzywda, bo zaufał środkowi na podstawie mojej rekomendacji. Wręcz przeciwnie, zawsze podkreślam potencjalne ryzyko stosowania takich środków, które mogą być źle opisane, zwierać zbyt niskie lub zbyt wysokie dawki substancji czynnej, a nawet zawierać zanieczyszczenia, takie jak bakterie, metale ciężkie lub nieznane leki i chemikalia. Zbyt wiele w tym niewiadomych. Jedna partia może się różnić od kolejnej, czasem nawet produkty z tej samej serii nie są identyczne. Tak więc nie polecę tego produktu, nawet jeśli twojemu koledze przyniósł on korzyści. Bądź ostrożny.

Jestem prawie pewien, że to jakaś pomyłka na etykietce. Na pewno chodzi o ten sam związek – propionian dromostanolonu (zauważ, że steryd ten nazywany jest też drostanolonem, bez dodatkowego „mo”). Propionian to ester kwasu tłuszczowego, który został przyczepiony do sterydu, by po wstrzyknięciu zwolnić jego absorpcję. Ester łączy się z wolną grupą hydroksylową na szkielecie sterydu, a następnie odpada w krwiobiegu. Steryd dwupropionianowy zawiera dwa takie estry. Jedyny taki lek w produkcji przemysłowej to dwupropionian metandriolu, rzadko spotykany środek weterynaryjny z Australii. Wytwarza się go, ponieważ metandriol ma dość niezwykłą budowę – zawiera dwie wolne grupy hydroksylowe. Większość innych sterydów ma tylko jedną (także drostanolon) i dlatego mogą być tylko propionianami.

Już kilka razy widziałem tę pomyłkę na produktach kilku firm. W sumie wszystkie one pochodzą z laboratoriów podziemnych, dlatego słowa „firma” używam tu stosunkowo luźno. Na zachodzie nie ma już żadnego oficjalnego producenta, który wciąż wytwarzałby propionian drostanolonu. Kiedy pierwszy raz spotkałem się z tą pomyłką, fiolka pochodziła z azjatyckiego laboratorium British Dragon (BD). BD wytwarzało również propionian metandriolu, dlatego doszedłem do wniosku, że ktoś zapomniał o wycięciu kilku literek na ekranie monitora, tworząc jedną etykietę na podstawie drugiej. Tak to się chyba zaczęło i potem błąd został powielony przez inne laboratoria. Oczywiście to tylko moje spekulacje.